Ως δημοσιογράφος που καλύπτω τα τοπικά δρώμενα του Ηρακλείου Αττικής και της Νέας Ιωνίας, για περίπου 30 χρόνια και έχοντας δει δημοτικές αρχές, παρατάξεις και πολιτευτές να έρχονται και να φεύγουν, καλώς ή κακώς, έχω τη δυνατότητα πλέον να αντικρούσω κάθε ανακρίβεια, συκοφαντία, μισό ή ολόκληρο ψέμα, μισή ή ολόκληρη αλήθεια, που αφορά τα τοπικά πράγματα, λόγω και του αρχείου που διαθέτω.
Τώρα βέβαια, την εποχή των fake news, της τεχνητής νοημοσύνης, των τίτλων και όχι του περιεχομένου, της ημιμάθειας, του κομματισμού και του φανατισμού, αυτό μερικές φορές είναι κάπως δύσκολο έργο. Αλλά ευτυχώς, τα στοιχεία πάντα βρίσκονται και πάντα φωτίζουν την αλήθεια.
Πρόσφατα λοιπόν, στην ομάδα «ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΑΤΤΙΚΗΣ» ένας γνωστός και μή εξαιρετέος τοπικός πολιτευτής, αναφέρθηκε ονομαστικά σ’ εμένα και στο site του οποίου έχω την διαχείριση, του zonews.gr, υποστηρίζοντας πως έγραψα «ανακρίβειες», για την υπόθεση της υπογειοποίησης της κυκλοφορίας κάτω από τον σταθμό, και τη θετική θέση που είχε γι’ αυτό, ο αείμνηστος πρώην Δήμαρχος Γιώργος Γρηγοριάδης.
Επίσης, επειδή ο συγκεκριμένος είναι ένας από τους δύο εμμονικούς σχολιαστές για το δημοτικό ραδιόφωνο «Επικοινωνία 94», έβαλε και το θέμα της θέσης ευθύνης μου εκεί. Αλλά αυτό θα το σχολιάσω στο τέλος, γιατί αφορά ελάχιστους, ενώ το θέμα της υπογειοποίησης αφορά πάρα πολλούς.
Επί της ουσίας λοιπόν και σύντομα:
Την προεκλογική περίοδο του 2006 είχα πάρει προσωπικά συνέντευξη από τον Γιώργο Γρηγοριάδη. Τον ρώτησα για το θέμα της υπογειοποίησης. Επίσης κράτησα από τότε και το προεκλογικό φυλλάδιο της παράταξης, με την οποία ήταν υποψήφιος Δήμαρχος.
Τόσο από το συνέντευξη, όσο και από το προεκλογικό φυλλάδιο της παράταξής του Γιώργου Γρηγοριάδη, προκύπτει ξεκάθαρα πως ήδη από το 1990 ήταν υπέρ της υπογειοποίησης, ΠΡΩΤΟΝ των διερχόμενων συρμών του τρένου και ΔΕΥΤΕΡΟΝ της κυκλοφοριακής διέλευσης των οχημάτων στον σταθμό, προκειμένου να υπάρξει η δημιουργία ενιαίας πλατείας στην επιφάνεια.
Χαρακτήριζε δε την παρέμβαση που είχε γίνει το 2003 από τη διοίκηση Μαστοράκου (για τον οποίο μάλιστα τότε υποστήριζε στη συνέντευξή του ότι έλεγε ψέματα για τις σχέσεις με τους συνεργάτες του) με το θεατράκι, τη διακοπή της διαμπερούς κυκλοφορίας της Μελίνας Μερκούρη κ.τ.λ. «πανάκριβη υπόγεια κακοτεχνία» που όπως σημείωνε «έθαψε (όχι για πάντα δηλώνω) το όραμα μιας πλατείας 17 στρεμμάτων με τη ΔΙΑΜΠΕΡΗ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ ΟΧΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΣΥΡΜΩΝ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΑΥΤΑ».
Άρα λοιπόν, όταν το zonews.gr έγραψε ότι ο Γιώργος Γρηγοριάδης ήταν φανατικά υπέρ της υπογειοποίησης του μέρους της Μελίνας Μερκούρη, με βάση τα παραπάνω, έγραψε ακριβώς την αλήθεια. Το ότι η θέση του αυτή, ήταν μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου για την περιοχή, δεν αλλάζει το γεγονός αυτό.
Και είναι τουλάχιστον ψευδές να υποστηρίζει ο τοπικός πολιτευτής, ότι ο Γιώργος Γρηγοριάδης δεν ήθελε «για κανέναν λόγο» την υπογειοποίηση της Μελίνας Μερκούρη. Το ακριβώς αντίθετο προκύπτει από τα στοιχεία, δηλαδή καταγράφεται ξεκάθαρα ότι ο Γιώργος Γρηγοριάδης θεωρούσε την υπογειοποίηση της Μελίνας Μερκούρη στον σταθμό για τη διαμπερή κυκλοφορία οχημάτων, ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ στοιχείο για το συνολικό του όραμα, δηλαδή την κεντρική πλατεία των 17 στρεμμάτων.
Κάπου εδώ, θέλω να υπογραμμίσω κάτι. Προσωπικά ΔΕΝ είμαι υπέρ ή κατά του έργου. Γιατί πολύ απλά, δεν ξέρω πως θα αποδώσει όταν υλοποιηθεί, δεν έχω καταλήξει σε κάποιο συμπέρασμα. Αυτό που έκανα, ήταν απλώς να καταγράψω ένα μικρό ιστορικό και τη διαχρονική θέση του Γ.Γρηγοριάδη υπέρ του έργου, καθώς και ποιες είναι οι εκτιμήσεις των μελετητών, όταν αυτό θα υλοποιηθεί.
Τώρα, για το θέμα επί του προσωπικού. Καταρχάς, όχι να το παινευτώ, αλλά είμαι ο δημοσιογράφος που έχει πάρει τις περισσότερες συνεντεύξεις από τον Γιώργο Γρηγοριάδη, έντυπες ή σε βίντεο. Υποθέτω κάτι θα ήξερε, παρ’ ότι γνώριζε πολύ καλά, πως εργαζόμουν από το 2001, στο «παιδί» του, τον δημοτικό ραδιοφωνικό σταθμό «Επικοινωνία 94» και από το 2003 παράλληλα στο site zonews.gr.
Στον δημοτικό ραδιοφωνικό σταθμό «Επικοινωνία» λοιπόν, τον οποίο όπως είπαμε ίδρυσε ο Γιώργος Γρηγοριάδης, σήμερα που μιλάμε, είμαστε εκεί 11 (έντεκα) μισθωτοί εργαζόμενοι (όλοι από το 2001 ή και νωρίτερα) και εντός του 2026 αναμένεται να μείνουμε 10 (δέκα – άντε και καλή σύνταξη Βαγγέλη), καθώς και 1 (μία) εργαζόμενη των τελευταίων ετών, με δικαστική απόφαση.
Δεν είμαστε ούτε 30, ούτε 40, ούτε 50, όπως γράφεται ψευδώς και όπως γράφονται πάλι ψευδώς, σε βαθμό συκοφαντίας, και οι γνωστές μπούρδες για το ετήσιο κόστος του ραδιοφώνου κ.τ.λ. με τα μαθηματικά του Χότζα του παραπάνω τοπικού πολιτευτή.
Όπως έχω ξαναγράψει, οι εργαζόμενοι του ραδιοφώνου έχουμε υπάρξει στο παρελθόν 18 μήνες απλήρωτοι, έχουμε δει συναδέλφους μας να απολύονται, έχουμε περάσει, από θύελλες και καταιγίδες. Η τελευταία κρίση, ήταν η έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους το 2025, στην οποία σημειωνόταν ότι το δημοτικό ραδιόφωνο έχει ΣΟΒΑΡΗ ΕΛΛΕΙΨΗ διοικητικού προσωπικού και πρέπει άμεσα να λυθούν τα ζητήματα στελέχωσης του.
Μεταξύ άλλων, διαπίστωνε ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΑ την ανάγκη επικαιροποίησης του Εσωτερικού Κανονισμού Υπηρεσιών και Λειτουργίας του ραδιοφώνου, διότι αυτός χρειαζόταν να αναφέρεται ρητά και με σαφή περιγραφή, στα προβλεπόμενα καθήκοντα και τις αρμοδιότητες του Προϊσταμένου της Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών.
Υπήρχε όμως μία μικρή λεπτομέρεια. Το ραδιόφωνο… δεν διέθετε Προϊστάμενο Διεύθυνσης Οικονομικών Υπηρεσιών, διοικητικό Διευθυντή δηλαδή, διότι πολύ απλά, ο παλιός κανονισμός δεν προέβλεπε κάτι τέτοιο και δεν είχε οριστεί κάποιος εργαζόμενος, να εκτελεί αυτά τα καθήκοντα!
Συντάχθηκε άμεσα λοιπόν και ψηφίστηκε νέος κανονισμός και από τους 13 εργαζόμενους, τα τυπικά προσόντα για να ασκήσουν αυτά τα καθήκοντα διέθεταν 3 (τρεις) και ενδιαφέρον για την “εξαιρετική” θέση να δεχθεί να εκτελέσει τα παραπάνω καθήκοντα και να λογοδοτήσει στο μέλλον, τόσο στο Γενικό Λογιστήριο του Κράτους, όσο και στο Ελεγκτικό Συνέδριο, έδειξε 1 (ένας).
Αυτός, του οποίου διαβάζεται τώρα την ανάρτηση. Όπως είναι λοιπόν ευκόλως κατανοητό, όλα τα σχετικά με την “μέγιστη είδηση” του διοικητικού Διευθυντή του «Επικοινωνία», είναι μία “αποκάλυψη” της κλίμακας Κλουζώ παύλα επιθεωρητή Σαΐνη.
Οπότε, για να καταλήξουμε, εάν ο συγκεκριμένος εμμονικός τοπικός πολιτευτής «δεν αντέχει» τις ανακρίβειες, ένας εξαιρετικός τρόπος να μειώσει αυτές, είναι να σταματήσει να γράφει. Τόσο απλά.
Και συγγνώμη, αλλά προφανώς δεν πρόκειται να ζητήσω… “συγγνώμη”, από κάποιον που λέει ψέματα. Διότι ο σουρεαλισμός και το σκηνικό Πιραντέλλο, έχουν και κάποια όρια.
Τέλος, για την ιστορία και μόνο, ο δεύτερος εμμονικός με το δημοτικό ραδιόφωνο, είναι ένας δημόσιος υπάλληλος του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων, που ασχολείται με κάτι αθλητικά και ο οποίος κατηγορεί το δημοτικό ραδιόφωνο για διάφορα, τα οποία όμως εφαρμόζει και το… Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Στο παρελθόν ο συγκεκριμένος είχε κάνει κάτι συμβάσεις με το δημοτικό ραδιόφωνο και τότε του άρεσε το δημοτικό ραδιόφωνο, αλλά μόλις τελείωσαν χρονικά οι συμβάσεις, ανακάλυψε εντελώς ξαφνικά, ότι τελικά δεν του αρέσει πλέον το δημοτικό ραδιόφωνο.
Αξιόπιστος ακούγεται.
Τάσος Γ. Τατάρογλου
