Και τοις φίλοις αυτού πένθος.
Ο Τάσος Γαλάτης μας άφησε για να συναντήσει εκεί ψηλά τον τυφλό αοιδό του και τους ανιπτόποδες της Καλογραίζας. Χάρισε σε εμάς το έργο του, όπου ο ποιητής άλλοτε κατεβαίνει στα πιο σκοτεινά σημεία της πόλης, ανεβάζοντας στους στίχους τού ποιήματος τους σύγχρονους καταφρονημένους, κι άλλοτε διεισδύει στους πιο δύσβατους λαβυρίνθους της μνήμης, ψηλαφώντας τον κόσμο της παιδικής ηλικίας στα χρόνια της κατοχής και του εμφυλίου. Στους στίχους του ο ποιητής – σημειωμένος εναγκαλίζεται τον μυθικό Οιδίποδα, για να μπορέσει κάποτε – κι αυτό όχι με βεβαιότητα – ν` ακούσει “του Κολωνού τ` αηδόνια”, και συγχρόνως απαγκιάζει στη στοργική θαλπωρή της τέχνης για να λυτρωθεί – έστω για λίγο μόνο – από τη φρίκη της ιστορίας.
Ας είναι ελαφρύ το Χώμα.
