Η διεκδίκηση των ελεύθερων χώρων στη Νέα Ιωνία δεν γίνεται μόνο με πανό και συνθήματα, αλλά αποκτά χρώμα, μελωδίες και γεύσεις αλληλεγγύης. Σε μια μεγάλη γιορτή αστικής διεκδίκησης μετατρέπεται αυτή την Κυριακή 4 Οκτωβρίου 2026 ο Περισσός, καθώς η Συνέλευση Γειτονιάς για την ΕΡΙΟΤΕΚ καλεί τους πολίτες να ενώσουν τις φωνές τους για τη διάσωση του ιστορικού χώρου, με πολύτιμο «σύμμαχο» την πολυμελή Ανοιχτή Ορχήστρα.
Το ραντεβού της Κυριακής, τα παιχνίδια και η συλλογική κουζίνα
Το επίκεντρο των εκδηλώσεων θα στηθεί στις 11:30 το πρωί στην πλατεία Μακελαράκη (στο θεατράκι πίσω από το σχολείο), απλώνοντας τις δράσεις στα παρακείμενα πάρκα των οδών Βυζαντινών Αυτοκρατόρων και Κιρκίνη.
Στόχος των διοργανωτών είναι να μετατραπεί η διαμαρτυρία σε μια ανοιχτή, ζωντανή γιορτή για όλη τη γειτονιά. Το πρόγραμμα, εκτός από τη ζωντανή μουσική και τα τραγούδια από την Ανοιχτή Ορχήστρα, περιλαμβάνει ειδικά σχεδιασμένες δραστηριότητες και παιχνίδια για μικρά παιδιά. Παράλληλα, τον χαρακτήρα της συλλογικής δράσης θα ενισχύσει η λειτουργία συλλογικής κουζίνας, πλαισιωμένης από κεράσματα για τους παρευρισκόμενους.
«Χώροι και σχολεία για τις ανάγκες μας, όχι για τα κέρδη τους»
Πίσω από τη γιορτινή ατμόσφαιρα, ωστόσο, βρίσκεται ένας αγώνας επιβίωσης για το οικιστικό περιβάλλον της πόλης. Στο μικροσκόπιο της κινητοποίησης βρίσκονται τα 10 στρέμματα του οικοπέδου της ΕΡΙΟΤΕΚ, ένας χώρος που χαρακτηρίζεται από τους κατοίκους ως απολύτως ζωτικής σημασίας για την ποιότητα ζωής στην ευρύτερη περιοχή του Περισσού.
Αυτή την περίοδο, η τοπική κοινωνία τελεί εν αναμονή της κρίσιμης απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) που θα κρίνει το μέλλον του οικοπέδου. Ωστόσο, όπως ξεκαθαρίζει η Συνέλευση Γειτονιάς, η διεκδίκηση παραμένει ανυποχώρητη, ανεξαρτήτως των δικαστικών χρονοδιαγραμμάτων.
Το κεντρικό σύνθημα της πρωτοβουλίας δίνει το ακριβές στίγμα της κινητοποίησης: «Ελεύθερους χώρους και σχολεία για τις ανάγκες μας, όχι για τα κέρδη τους». Αποτελεί ένα ανοιχτό κάλεσμα σε όλους τους δημότες να δώσουν δυναμικό παρών την Κυριακή, υπενθυμίζοντας πως η προστασία των λιγοστών «πνευμόνων» και η δημιουργία κοινωνικών υποδομών (όπως τα σχολεία) στον αστικό ιστό είναι, τελικά, αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα όλων.
