“Θα σας σώσω! Ποιον θα σώσω σήμερα;”. Αυτή η χαρακτηριστική, στεντόρεια φωνή, που για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες αποτελούσε το άτυπο «soundtrack» των δρόμων της Νέας Ιωνίας, σίγησε για πάντα. Ο Κώστας Ρουσιώτης, ο αγαπημένος λαχειοπώλης της πόλης και μια από τις πιο αναγνωρίσιμες φιγούρες της καθημερινότητάς της, έφυγε από τη ζωή, βυθίζοντας στη θλίψη όσους είχαν συνδέσει την εικόνα του με την ελπίδα ενός τυχερού λαχνού και ενός ζεστού χαμόγελου.
Ο άνθρωπος με την τσάντα και το χαμόγελο
Για γενιές Ιωνιωτών, η βόλτα στον πεζόδρομο, η στάση για καφέ ή τα ψώνια στην αγορά ήταν σχεδόν βέβαιο ότι θα διασταυρώνονταν με τη φιγούρα του Κώστα (ή Κωνσταντίνου) Ρουσιώτη. Με καταγωγή από την Άμπελο Καρδίτσας, έκανε τη Νέα Ιωνία δεύτερο σπίτι του, «οργώνοντας» τους δρόμους της περιοχής, αλλά και της γειτονικής Νέας Φιλαδέλφειας, των Αγίων Αναργύρων και της Καλογρέζας, πουλώντας λαχεία για 42 ολόκληρα χρόνια.
Δεν ήταν απλώς ένας πλανόδιος πωλητής. Ήταν ένα ζωντανό σύμβολο της πόλης. Με το χαρακτηριστικό του ντύσιμο, το δερμάτινο τσαντάκι περασμένο χιαστί και τα χέρια γεμάτα λαχνούς, πλησίαζε τον κόσμο πάντα με ευγένεια, αστεία και την απαράμιλλη ατάκα: «Ποιον θα σώσω σήμερα;». Όπως είχε πει και ο ίδιος σε αφιέρωμα που του είχε κάνει η εκπομπή «Εμείς» της Ίνας Ταράντου στο κανάλι Open το 2022, σε ρεπορτάζ της Ανδρονίκης Τσατσαρώνη (στην ενότητα «Ο άνθρωπος δίπλα μας»), η σχέση του με τον κόσμο ήταν σχέση βαθιάς εμπιστοσύνης και αμοιβαίας αγάπης.
«Είμαι μεγάλη φίρμα. Όλος ο κόσμος μ’ αγαπάει και τους αγαπάω κι εγώ, και μου έχουν εμπιστοσύνη. Μ’ αρέσει η δουλειά, την κάνω με όρεξη, με το χαμόγελο», δήλωνε τότε στην κάμερα.
Δείτε το βίντεο:
Από το εργοστάσιο στα λαχεία: Μια ζωή γεμάτη αγώνα
Η πορεία του προς τα λαχεία δεν ήταν στρωμένη με ροδοπέταλα. Όπως είχε εκμυστηρευτεί στο ρεπορτάζ του 2022, ξεκίνησε την επαγγελματική του ζωή δουλεύοντας σκληρά σε ένα εργοστάσιο ως νέο παλικάρι 25 ετών. Τα χρήματα ήταν λίγα —έπαιρνε τότε 100 δραχμές— και έτσι αποφάσισε, παράλληλα, να δοκιμάσει να πουλήσει μερικά λαχεία για ένα έξτρα εισόδημα. Η δοκιμή αυτή άλλαξε τη ζωή του.
«Βγήκα δυο ώρες το απόγευμα και έβγαλα 3.000 δραχμές! Λέω, ‘τι γίνεται εδώ πέρα; Τι ωραία που είναι!’», αφηγείτο με το χαρακτηριστικό του χιούμορ. Όταν στα τέλη του μήνα τον πήραν τηλέφωνο από τη δουλειά του, εκείνος απάντησε αφοπλιστικά: «Δεν έρχομαι παιδιά, εγώ θα πουλάω λαχεία!».
Από εκείνη τη μέρα, δεν σταμάτησε ποτέ. Ήταν παρών στις χαρές και στις λύπες της πόλης, δίνοντας ρέστα, μοιράζοντας κέρδη (είχε δώσει μάλιστα και τον πρώτο λαχνό, ύψους 1,4 δισ. δραχμών, αλλά και πολλά μικρότερα ποσά), όμως πάντα ξεκαθάριζε ότι το δικό του μερίδιο ήταν η εντιμότητα και το μεροκάματο, τονίζοντας πως δεν δέχτηκε ποτέ φιλοδωρήματα από μεγάλους νικητές, καθώς ήταν απλώς «η δουλειά του».
«Έφυγε με αξιοπρέπεια»
Η είδηση του θανάτου του σκόρπισε συγκίνηση στα τοπικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης τις τελευταίες ημέρες, με εκατοντάδες κατοίκους να τον αποχαιρετούν. «Έφυγε με αξιοπρέπεια, όπως άλλωστε έζησε», έγραψε χαρακτηριστικά συμπολίτης του, αποκαλώντας τον «Σώστη», από το διαχρονικό του ρητό.
Η Νέα Ιωνία αποχαιρετά έναν δικό της άνθρωπο, μια φιγούρα βγαλμένη από μια άλλη, πιο ρομαντική και άμεση εποχή της γειτονιάς. Ο Κώστας Ρουσιώτης μπορεί να μην είναι πια στους δρόμους για να ρωτήσει «ποιον θα σώσει», όμως σίγουρα έσωσε μια θέση στις πιο ζεστές αναμνήσεις της πόλης.
Δείτε παρακάτω και την ανάρτησης της Ιωνιώτισσας συγγραφέως Βούλας Αραμπατζόγλου – Τουζοπούλου, όπου ο Κώστας Ρουσιώτης απαντάει στις ερωτήσεις της, από την εκδήλωση της “Βιωματικής Εξερεύνησης της Τέχνης”αφιερωμένη στην λαογραφική ιστορία της Νέας Ιωνίας μέσα από τα βιβλία της :
