Η 30η Ιουνίου έχει ορισθεί ως ημέρα ιδρύσεως της Νέας Ιωνίας το 1923. Κάποιες γωνιές της ιστορικής πόλης μας δεν υπάρχουν πια, πάρα μόνο στις θύμισές μας, όταν με λίγα χρωματιστά κραγιόνια προσπαθούμε να ξαναζωντανεύσουμε εκείνες τις εικόνες που έχουν χαραχτεί στο παιδικό μυαλό μας, αλλά και από τις διηγήσεις των παππούδων και πατεράδων.
Στην οδό Δερκών και δίπλα ακριβώς από το μεζεδοπωλείο, (Περί κρεάτων γεύσεις), υπήρχε η παραδοσιακή αυλή με τα μικρά, αλλά νοικοκυρεμένα σπιτάκια των Μικρασιατών προγόνων μου και συγκεκριμένα της αναδόχου μου οικογένειας Παντελίδη και των τριών αδελφών Παρασκευής, Γεσθημανής, και Μαρίας, μητέρα του πατέρα μου Βαγγέλη γνωστός στις γειτονιές με το παρατσούκλι… Τσαγκαράκης!
Στο επάνω χαγιάτι, έμενε ο Χατζήπαπας στου οποίου το σπίτι γίνονταν ιστορικά γλέντια με χορούς και τραγούδια… Οι καρσιλαμάδες, τα απτάλικα και τα τσιφτετέλια έφερναν τόσο κέφι που από τα ποδοβολητά, το ξύλινο πάτωμα χόρευε (!) μαζί με τους χορευταράδες αναγκάζοντας τις γυναίκες από κάτω να φωνάζουν…
- Βρε ‘σείς! θα γκρεμίσετε το σπίτι βρεεε!
Άλλες εποχές γεμάτες νοσταλγία για όσους τις νοιώθουν ακόμη στην καρδιά…
Στο σκαρίφημα διαφαίνεται και το ρέμα που περνούσε δίπλα στον τότε χωμάτινο δρόμο…
